زن در تاريخ
تاريخ زندگى زن‏ها در بعد مظلوميت ، سه دوره مشخص را طى کرده است؛ البته ادوار فرعى نيز دارد ، ولى سه حالت مشخص در زندگى خانم‏ها ديده مى‏شود که جامعه‏شناسان و مورخان روى آنها بيش‏تر تکيه کرده‏اند. بدترين دوره‏اش ، زمان‏هايى است که در ميان ملل وحشى و غير متمدن بود ؛ که از لحاظ زمانى يکه دوره مشخص نيست و ممکن است تا اين اواخر هم در بعضى از نقاط جهان چنين حالتى وجود داشته و شايد الان هم در گوشه‏اى از جهان باشد، اما به اين جهت يک دوره حساب مى‏شود که زن بعنوان شى‏ء و کالا، يعنى قبل از حيوان ، مطرح است و ارزش زن براى اين‏گونه جوامع در حکم يک کالاست. زن ،کالاى سرگردان و سرمايه بازرگانان و در بازار داد و ستد، وسيله نيل به هدف پست زور مردان است. بدين جهت عدّه‏اى که تعصب داشته، دختران را زنده به گور مى‏کردند که سبب ننگ آنها نشود . در معابد کليساها، زن آبستن را زنده سر مى‏بريدند و خونش را به قربانگاه مى‏پاشيدند و سرش را تقديم به پيشگاه معبودِ ساخته و پرداخته خود تقديم مى‏داشتند. براى فراوانى آب، دوشيزگان را مرتب به زيور مى‏آراستند و در رودخانه غرق مى‏کردند. در جنگ ، زن جزء غارت و غنيمت بود . اقوام وحشى ، زنان هم را مى‏دزديدند(1).

دوره‏اى که يک مقدار وضع خانم‏ها بهتر مى‏شود، دوره‏اى است که زن در حد حيوان و به عنوان يک موجود زنده، البته با ارزش در حد حيوانات ، مورد توجه بوده است(2).

در قديم ،مردان جز جمالِ ظاهرى زن را نمى‏ديدند و نمى‏خواستند به خصايص فطرى و معنوى زن توجه داشته باشند يا غافل از اين بودند. که زن مى‏تواند بزرگ‏ترين مربى انسانى باشد.(3) دوره‏هاى ما قبل تاريخ ،از لحاظ وضع زندگانى انسان و اصول زناشويى هنوز مورد تحقيق و بررسى کامل واقع نشده است آن چه مى‏توان از رسوم قبايل وحشى که در حال حاضر در نقاط دور افتاده و محافل آفريقا و آمريکا و به دست آورد، اين است که ازدواج در آغاز به قهر و غلبه صورت مى‏گرفته و اين روش مانند شکار براى لذت بخشى بوده است. زنها نيز خود اين سنت را پسنديدند صياد را به دنبال خود مى‏کشانيدند و از راه شهوات نفسانى، راه را براى غلبه مردان باز کرده، و خود را در دام و چنگال آنان مى‏انداختند. دختران و زنانى که نصيب شکارچيان نمى‏شدند و مورد دستبرد واقع نمى‏شدند، ارزش نداشتند(4).

در دوره ديگرى زن ، يک انسان مهجور و تحت قيموميت و ولايت مرد است که استقلال انسانيش را به کلى از دست مى‏دهد و به عنوان يک انسان ، فاقد اختيارات در جامعه ، زندگى مى‏کند .

اين سه مرحله، سه حالت و سه دوره از زندگى زن جزء بدترين دوران‏هاست(5).